Grupy 1, 2A, 2B i 3

Cztery grupy

• Grupa 1: rakotwórczy dla ludzi. Przekonujące dowody, zwykle z badań na ludziach.
• Grupa 2A: prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi. Na przykład ograniczone dowody u ludzi łącznie z wystarczającymi dowodami u zwierząt albo silnymi dowodami dotyczącymi mechanizmu.
• Grupa 2B: możliwie rakotwórczy dla ludzi. Dowody słabsze lub mniej spójne niż w grupach wyżej.
• Grupa 3: niemożliwy do sklasyfikowania. Stosowana najczęściej, gdy dowody są niewystarczające lub ograniczone.

To uproszczony opis. Grupę przyznaje się na podstawie łącznej oceny dowodów z badań u ludzi, u zwierząt doświadczalnych i dotyczących mechanizmu, w różnych możliwych kombinacjach; pełne kryteria opisuje Preambuła do Monografii IARC (po angielsku).

Ta sama grupa, różne ryzyko

IARC wprost zaznacza, że klasyfikacja nie wskazuje poziomu ryzyka. Dwa czynniki z grupy 1 mogą nieść bardzo różne ryzyko zachorowania; są w jednej grupie tylko dlatego, że dowody na ich rakotwórczość są równie przekonujące.

Kto decyduje

Każdą ocenę przeprowadza Grupa Robocza niezależnych ekspertów z różnych krajów, którzy analizują opublikowane dowody według kryteriów z Preambuły do Monografii. Osobna Grupa Doradcza rekomenduje, które czynniki ocenić w następnej kolejności. Pełną, aktualną listę sklasyfikowanych czynników publikuje IARC.